درس زندگي

کاش  لذتت را .اندکی 

با من قسمت می کردی

گرمای بودنت

از دور دستها هم . دل گرمم میکند

میدانی و میدانم....

می خواهم از این پس.

بی صدا بخوانمت

ارام و اهسته

تو را دوست دارم....

در خلوت. پیاده روها

انجا که . سایه هامان

عشقبازی میکنند......

با حرارت بوسه هایت . گرم کن

این تن سرد و لرزان را

در اغوش چشمانت...خوابم کن

مطمئن باش و برو

ضربه ات کاری بود

دل من سخت شکست

و چه زشت به من و سادگی ام خندیدی

به من و عشقی پاک که پر از یاد تو بود

تو برو

برو تا راحت تکه های دل خود را

آرام سر هم بند زنم

حقیقتش  را بخواهی

تمام  واقعیت این بود.

: ...........

زندگی رنگین کمانی بیش نیست..در دستان .من و تو....

من زاده شدم تا. دنیا باور کند

 بسلامتی من و تو

که توی پیک زدنامون

میون بغض صدامون

بیصدا  شکستم  اما..

نشکستیم  .دل  هیچ  دوست  و رفیقی

الهی دل هیچکس توی این دنیای خاکستری این روزها نشکنه ....